Federalny Sąd Apelacyjny odrzuca sprawy dotyczące azbestu

Amerykański Sąd Apelacyjny Siódmego Okręgu z siedzibą w Chicago oddalił sześć spraw dotyczących międzybłoniaka, a decyzja, która według adwokata Paula J. Napoli podkreśla trudności nieodłącznie związane z wygrywaniem spraw związanych z narażeniem na działanie czynników zewnętrznych.

Podstawowy spór sięga 1952 roku, kiedy Owens-Illinois Inc. zarejestrował patent na lekkie drzwi przeciwpożarowe; drzwi zawierały cement spleciony z azbestem. Następnie firma Weyerhaeuser Co. z siedzibą w Wisconsin nabyła patent i produkowała drzwi do 1978 r. Sześciu byłych pracowników pozwało zarówno Weyerhaeuser, jak i Owens-Illinois. Aby ominąć przepis dotyczący wyłącznego odszkodowania dla pracowników państwowych, mężczyźni twierdzili, że ich międzybłoniak nie był związany z pracą, a zamiast tego wystąpił z powodu narażenia całej społeczności na działanie azbestu. Zarzuty przeciwko Owens-Illinois obejmowały wadliwy projekt i brak ostrzeżenia. Sędzia okręgowy odrzucił wszystkie roszczenia, orzekając, że licencjobiorca patentu nie ponosi odpowiedzialności za uszkodzenia wadliwego produktu i że nie ma wystarczających dowodów na poparcie roszczenia dotyczącego narażenia na działanie czynników zewnętrznych.

W dość porażającej opinii Siódmy Okręg potwierdził zwolnienia. Sędziowie zgodzili się z orzeczeniem patentowym sądu okręgowego i nazwali roszczenia dotyczące narażenia na warunki otoczenia „frywolny” i „nieskuteczne”. W opinii skrytykowano również prawnika powoda za „celową [kłamstwo]” próbę obejścia przepisów sądowych wymagających, aby pisemne wyjaśnienia były, no cóż, zwięzłe.

Międzybłoniak i własność intelektualna

Paul J. Napoli zauważył, że ta szóstka nie była pierwszymi powódami azbestu, którzy wnieśli roszczenia przeciwko projektantowi, i nie będą też ostatnimi. Jednak powiedział, że te sprawy nie są łatwe do wygrania.

Ogólna zasada jest taka, że producenci ponoszą całkowitą odpowiedzialność, jeśli wyprodukowany przez nich produkt ma wadę konstrukcyjną lub produkcyjną, która szkodzi konsumentowi. Wada projektowa to coś w rodzaju użycia niebezpiecznego składnika, takiego jak azbest, a wada produkcyjna to w zasadzie błąd produkcyjny lub transportowy, który uszkadza bezpieczny produkt.

„Produkcja” to słowo klucz, ponieważ według Paula J. Napoli w większości przypadków projektant, który nie wytwarza produktu, jest nie ponosi odpowiedzialności za szkody. Ale ta ogólna zasada jest tylko domniemaniem.

Z prawnego punktu widzenia, wyjaśnił, w zasadzie nie ma orzecznictwa, które byłoby bezpośrednio na miejscu. Istnieje wiele przepisów dotyczących odpowiedzialności za produkty i znaków towarowych; na przykład Goodyear został ostatnio pociągnięty do odpowiedzialności za uszkodzenia opon, ponieważ pomagał w produkcji opon i zrobił coś więcej niż tylko stworzenie znaku towarowego. Patenty i znaki towarowe są podobne, ale nie są dokładnie takie same.

Ta analiza porusza również kwestię faktów, ponieważ wielu licencjobiorców patentów jest również producentami. W rzeczywistości Owens-Illinois jest producentem, ale wyrobów szklanych, a nie drzwi przeciwpożarowych.

Ze względu na te kwestie powodowie mogą odwołać się od tej sprawy do Sądu Najwyższego, ale sędziowie rozpoznają tylko ułamek spraw, które mają rozpatrzyć.

Międzybłoniak i ekspozycja otoczenia

Przypadki bezpośredniego narażenia są zwykle proste, wyjaśnił Paul J. Napoli. Jeśli ofiara pracowała w miejscu, w którym producent stosował azbest, dość łatwo jest ustalić, że narażenie w miejscu pracy spowodowało międzybłoniaka. W sądzie cywilnym powód musi udowodnić fakty przez przewagę dowodów (bardziej prawdopodobne niż nie).

Przypadki narażenia na działanie otoczenia są trudniejsze do powiązania z konkretnym producentem, ponieważ włókna azbestu są bardzo podobne do cząstek talku. Po wypuszczeniu ich w powietrze bardzo trudno jest z całą pewnością stwierdzić, gdzie wylądują.

Przypadki te są szczególnie trudne, gdy pracownik twierdzi, że był narażony na działanie czynników zewnętrznych, ponieważ ława przysięgłych jest bardziej skłonna uwierzyć, że narażenie miało miejsce w pracy, a nie gdzie indziej.

Niemniej jednak Paul J. Napoli powiedział, że był nieco zaskoczony, że sąd apelacyjny oddalił te roszczenia nawet bez rozprawy, bo nawet jeśli dowody nie są przytłaczające, to i tak mogą wystarczyć w sądzie cywilnym. Domniemane przewinienie adwokata może mieć coś wspólnego z wyrokiem.

Sędziowie nie powinni brać pod uwagę takich rzeczy, ale są takimi samymi ludźmi jak wszyscy inni. Większość sądów apelacyjnych ma szczegółowe zasady dotyczące majtek, obejmujące nawet najdrobniejsze szczegóły, takie jak format przypisów i rozmiar czcionki. Co więcej, większość sędziów sądów apelacyjnych nie toleruje prawników, którzy łamią przepisy. W rzeczywistości Paul J. Napoli mówi, że w wielu sprawach odwoławczych wyznacza adwokata, który nie robi nic poza sprawdzaniem lokalnych przepisów i upewnianiem się, że wszystko odbywa się zgodnie z preferencjami sędziego.

Jeśli chodzi o zaprezentowanie atrakcyjnego i technicznie poprawnego apelu o międzybłoniaka, możesz liczyć na Paula J. Napoli i innych doświadczonych prawników ds. obrażeń ciała w Nowym Jorku at Napoli Shklonik, . Call today for a free consultation.